Kindziuk czyli Litewski Skilandis

Kulinarne skarby RegionuSękaczKindziukMrowiskoKartaczeSoczewiaki czyli Kakorai


Kindziuk czyli Litewski Skilandis

No to startujemy ze skarbami regionalnej kuchni, dzisiaj Kindziuk Litewski po Sękaczu który stanowił wprowadzenie do serii poświęconej potrawom kuchni regionu Suwalszczyzny i Podlasia. Poznajcie zatem wędlinkę która jest jednym z tych skarbów jest to Kindziuk czyli Litewski Skilandis.

Kindziuk czyli Litewski Skilandis
Kindziuk czyli Litewski Skilandis

Kindziuk to rodzaj wędliny. Przygotowywany jest z posiekanego a nie z mielonego mięsa wysokogatunkowego z dodatkiem kawałków słoniny. Jako flak stosuje się wieprzowy pęcherz lub żołądek. Kindziuk był dawniej wędzony i suszony na powrozach lub w wiklinowych koszykach. Wielkość Kindziuka zależy od rodzaju flaka: największe Kindziuki robiono w żołądkach, osiągały wtedy wielkość nawet do 4 kilogramów, a mniejsze w pęcherzach 40 cm długości i 20 cm średnicy. Kolor wędliny na zewnątrz jest brunatny, w przekroju różowy, z białymi kawałkami tłuszczu – po pewnym czasie nieco ściemnieje. Sciśle połączone ze sobą kawałki mięsa, dodatkowo scalone słoniną, pozwalają na krojenie w cienkie plastry i podawanie do kanapek. Prawdziwy kindziuk jest kruchy i chrupiący – dzisiaj z powodu skróconego okresu dojrzewania często spotyka się kindziuko-podobne wędliny, które są bardziej włókniste i łykowate. W smaku wyczuwalny powinien być wyraźny, ostry zapach słonej wędzonki.

Współczesny Kindziuk robiony jest przez cały rok. Kiedyś przygotowywany był jesienią, kiedy to po lecie ubijano

Kindziuk czyli Litewski Skilandis
Kindziuk czyli Litewski Skilandis

dobrze wypasionego prosiaka. Dawniej po procesie wędzenia Kindziuk dojrzewał miesiącami na strychach lub w komórkach. Przechowywano go tam również po długim okresie dojrzewania i po pokrojeniu go na ćwiartki przeznaczone do bieżącego spożycia. Dzięki dużej zawartości tłuszczu i soli kindziuk utrzymywał świeżość i smak przez parę tygodni od napoczęcia – brak lodówek nie stanowił problemu.

Kindziuk to potrawa kresowa, pochodzenia tatarskiego. Tatarzy przywieźli go na tereny Rzeczpospolitej Obojga Narodów prawdopodobnie w XV wieku. Wiedza o długim procesie produkcji kindziuka przekazywana jest w ramach tradycji rodzinnych z pokolenia na pokolenie. Obecnie wiedzę o tej potrawie i jej historii pogłębia się w firmach rodzinnych, zajmujących się produkcją kindziuka. Warto tu także wspomnieć, że obecna produkcja kindziuka, jak wędlinę nazywa się w Polsce i Skilandisa czyli jej litewskiego odpowiednika, jest nieco odmienna. Zasadnicza różnica polega na tym, że w Polsce wędlina jest mniej tłusta niż na Litwie.


 

Jargi
%d bloggers like this: